جریان پنهان

عزیزترینم تو ذره ذره رشد میکنی و بزرگ میشوی و من تند تند کیف میکنمانگار همین دیروز بود خاطره زیبای میلادت را نثارم کردی و حالا تو داری کم کم سه ماهه میشویگاهی دلم میگیرد از زود بزرگ شدنت.نمیدانم انگار خیلی کارها هست که باید برای داشتنت انجام دهم و همیشه نگران آنها هستم.این روزها تقریبا تمام وقتم را با تو می گذرانم.تو آرامی و دوست داشتنی و کاملا متفاوتی با ترسی که دیگران از داشتنت برایم ساخته بودند. شبها با ما می خوابیروزها با خنده ها و صداهای هیجان انگیزی که از خودت در می آوری انرژی میدهی و ظهر دوباره در کنارم آرام میگیریتو بهتر از همه تصورات منیو من پر از هراس برای تربیت توهمیشه حس کمال گرایانه و ایده آل گرای من مانع از لذت بردن از حال شده است. و اکنون در مورد تو نیز این چنینم.دخترم باید بهترین باشد و تفسیر این بهترین بزرگترین دغدغه های این روزهای من است.پ.ن: آوای من دو ماه و 23 روز دارد جریان پنهان...

چند وقت یکبار نیاز به نوشتن در من غوغا میکندو تا ننویسم این حس مرا رها نمی کنداین روزهای کرونایی بر تمام جوانب زندگیمان تاثیر گذاشته است.سخت ترین قسمتش آن که بدون این که عزیزانی را ببینی از دستشان می دهیاول که مادر بزرگ رفت و تمام خاطرات زیبا و دوست داشتنی کودکی ام را با خود بردبعد دایی ابراهیم و همه شب بیداری ها و خنده های قاه قاهِ از ته دلمان، پاسور بازی کردن های تا سحر و کیف و کوکمان را با خود بردو به فاصله دو هفته بعد دایی جواد بی آکه مدت ها دیده باشمش با یک عمر خانه نشینی و حسرت رفت!درست از اسفند 98 که قرنطینه را آغاز کردیم دیگر من هرگز مادربزرگ و دایی هایم را نخواهم دید!این درد ها را که در دلمان تلنبار کنیم و دم بر نزنیماقتصاد و وضعیت بحرانی این روزهای کشور به ظاهر عزیزمان خودنمایی می کند که دست به هر چه می زنیم خاکستر میشود!تازه از همه اینها جان سالم به در ببریم کرونای منحوس صورت به صورتمان ایستاده است...خلاصه که روزهای هیجان انگیزی را سپری میکنیمو اصلا نمیدانم این روزهای جز زندگیمان محسوب میشود یا خیرولی دوست تر دارم که بعدها این روزها را خدا برایمان جبرانی بزند!6مهر99 جریان پنهان...